La Giuditta: Een meesterwerk van Scarlatti

La Giuditta is een geweldige onbekende partituur van Alessandro Scarlatti (1660 – 1725). Het is een oratorium met energieke en ontroerende muziek en een verrassend dramatisch interessant libretto. Het vertelt het bijbelse verhaal van Judith. Zij is een jonge weduwe die tijdens de belegering van Betulia de stad uittrekt naar belegeraar Holofernus, hem verleidt, onthoofdt en daarmee de stad van de ondergang redt.

Scarlatti heeft 40 opera’s geschreven en 38 oratoria. Het verhaal van Judith werd twee keer door hem op toon gezet. De verhalen van oratoria dienen vaak slechts tot de uitbundige jubel des Heren. Dat geldt ook voor de eerste versie van La Giuditta die Scarlatti maakte. In zijn tweede versie van circa 1700 is dit echter vrijwel geheel afwezig. Het is een vrucht van de periode waarin aan het begin van de achttiende eeuw in Italië de opera uit de gratie lag. Componisten en librettisten konden hun operahart echter uitstekend luchten in gezongen bijbelse verhalen in de kerk. De partituur van deze versie werd in Cambridge teruggevonden en wordt dan ook wel de Giuditta di Cambridge genoemd. Deze La Giuditta is een geweldige ontdekking. De vaak briljante muziek en het dramatische karakter van het libretto van zijn patroon Prins Antonio Ottoboni maken dit tot een parel in de oratoriumgeschiedenis. Het is een vrucht van de periode waarin aan het begin van de achttiende eeuw in Italië de opera uit de gratie lag. Componisten en librettisten konden hun operahart echter uitstekend luchten in gezongen bijbelse verhalen in de kerk. Dit oratorium kan ook uitstekend als een opera op scenische wijze behandeld worden, wat – voor zover ons bekend – slechts één keer eerder semi-scenisch in Nice (Frankrijk) is gedaan.